Wat heeft Silenzio te bieden?
Bij Silenzio bied ik een bedding waar je verhaal verteld kan worden.
Ik geef jouw verhaal de ruimte, we kijken waar jij behoefte aan hebt.
Heb je behoefte aan gesprekken, een behandeling of een combinatie?
Ook een gesprek tijdens een wandeling in de natuur heeft een helende werking.
Rouw heeft vele gezichten, ook fysieke klachten kunnen een gevolg zijn van rouw.
De pijn en het verdriet wat weggestopt is, wil gehoord worden.
Je kunt pijn voelen, of het telkens koud hebben.
Rouwen gaat niet vanzelf, we hebben 4 rouwtaken te doen.
Het erkennen van het verlies, het voelen van de pijn
Het aanpassen aan het leven met het verlies en er een betekenis aan geven.
In gesprekken staan we stil bij deze rouwtaken, door te voelen en ervaren.
Als de rouw gevoeld en beleefd wordt, kan het lichaam en het leven weer in beweging komen.
Bij rouw is het belangrijk dat het verhaal verteld kan worden en dat de gevoelens van rouw aandacht krijgen.
Het gemis van een partner, familielid, een miskraam, gezondheid, een verhuizing, verlies van vriendschap ,werk, of een dier
zorgen dat je in een rouwproces terechtkomt.
Silenzio is het Italiaanse woord voor stilte. In stilte kan de innerlijke stem zich laten horen.
Je bent van harte welkom in mijn praktijk, om jouw rouw in beweging te zetten, en terug te komen bij jezelf.
Ik stel mezelf voor..
Mijn naam is Jolanda Bolk, ik woon sinds 1991 in Gouda.
Sinds 2000, heb ik gewerkt als voetverzorger/pedicure, masseuse, healer en reader in mijn eigen praktijk en in een verzorgingshuis in Gouda.
Doordat ik in een rouwproces en verlies van gezondheid terecht kwam , kon ik deze werkzaamheden niet langer uitvoeren.
Er volgde hersteltijd; het vroeg mij te leren luisteren naar mijn lijf.
Ik ging op zoek naar een nieuwe focus, wandelde veel, deed mindfulness, energiewerk en symbolische rituelen, hierin vond ik rust en inzicht.
Het volgen van een aantal intense opleidingen voor intuïtieve ontwikkeling, heeft me veel ondersteuning gegeven en persoonlijke groei.
Ik leerde werken met de Bach bloesems, Touch for Health en een opleiding voor Stervensbegeleider en Rouwbegeleider.
Stamboomonderzoek naar mijn familiesamenstelling, familieopstellingen en een bezoek aan diverse begraafplaatsen hielpen mij om de verbinding te voelen met de personen die mij ontvallen zijn en afscheid te nemen.
Ik ben verbonden aan een verzorgingshuis, waar ik met mensen spreek die met rouw en eenzaamheid te maken hebben.
Vaak komen ze onverwacht in een verzorgingshuis terecht, na een ziekenhuisopname of verlies van hun partner,
en hebben ze plotseling hun huis moeten verlaten.
Het geeft me veel voldoening en dankbaarheid om mensen hierin te mogen ontmoeten, en iets voor ze te kunnen betekenen.
Dit was een lange reis, maar al deze elementen zorgen ervoor, dat ik nu andere mensen kan ondersteunen bij hun rouw.
Ik werk zelfstandig, als vrijwilliger in een verzorgingshuis en sinds dit jaar, ben ik aangesloten bij Zorgmaatje aan Huis, als begeleider.
Opleiding
Voetverzorging/pedicure -2000
Intuïtieve ontwikkeling
Basis intuïtieve ontwikkeling- 2005
Healer- 2006
Reader - 2007/2008
Vrouwenjaar specialisatie -2013
Helende vrouwen massage - 2014
Bach bloesem remedies I en II - 2017
Touch for Health/ kinesiologie modules 1-2-3-4 2023
Rouw- en Stervensbegeleider - 2024
Ervaring
In 2022 merkte ik tijdens vrijwilligerswerk in een verzorgingshuis in Gouda, dat de bewoners een sterke behoefte hadden om over hun rouw te praten.
Het ging om een hobby , werk of oude woonplaats die gemist werd, maar ook rouw om een overleden zusje, moeder of partner.
Soms verhalen van lang geleden, die nu aan de oppervlakte komen en gehoord willen worden.
Rouw in een verzorgingshuis kent vele gezichten.
In de periode die daarop volgde, kreeg ik met het overlijden van mijn moeder te maken.
Daarna besloot ik de opleiding rouw- en stervensbegeleiding te doen.
In 2025 heb ik in ditzelfde verzorgingshuis een gespreksgroep Delen over Rouw opgestart.
In een serie van zes wekelijkse bijeenkomsten, hebben de bewoners gedeeld over rouw.
Gesproken over wie of wat ze misten, en hoe ze hier mee omgaan.
De eerste keer waren ze wat sceptisch, maar de tweede keer kwamen ze enthousiast naar de bijeenkomst.
Ze werden elke week enthousiaster en gaven aan: er naar uit te kijken en er veel aan te hebben.
Ze vonden het fijn om over hun rouw te spreken, maar ook gelijkgestemden tegen te komen.
Na zes weken is er een mooie groep ontstaan, die elkaar nu dagelijks kan opzoeken en een praatje maken.
Het heeft me veel voldoening en dankbaarheid gegeven om hier deel van te zijn en een veilige sfeer te bieden waar de verhalen gedeeld konden
worden.
Het heeft me geraakt hoe de bewoners steeds opener naar elkaar werden en ontdekten, ik ben niet alleen met mijn verdriet en ik mag er zijn.
